Be water my friend

Op de tweede dag van mijn aankomst in Xiamen moest ik een taxi nemen naar de andere kant van het eiland. Mijn eerste ervaring van Xiamen airport naar software park, dat was de dag ervóór, was een beetje schokkend. Nu moet u weten dat ik ben niet gemakkelijk geschokt ben in auto’s, ze zijn mijn ‘natuurlijke” omgeving, ik hou namelijk van rijden. Dus om het mild te zeggen heb ik al heel wat kilometers auto gereden. Ik zal niet ingaan op alle details, maar ik heb heel wat racebeleving uit mijn tijd als een taxichauffeur gekregen, als een student zijnde.

Denkend vanuit mijn eerste taxi rit in Xiamen, dacht ik dat ik een toevallige ontmoeting had met een van de Xiamen ruwste taxichauffeurs… Na mijn tweede rit moest ik het opnieuw gaan beoordelen. De eerste coureur was blijkbaar toch niet zo ruw. Op mijn tweede dag in Xiamen zette echter de derde taxichauffeur me aan het denken dat als ik zou blijven kijken in Xiamen vanuit een ‘Europees perspectief’, dat ik het niet tot het einde van de maand zou maken.

Zo ben ik gestopt met oordelen en begonnen met ontspannen en genieten van de attracties. Terwijl ik bezig was met het uitzoeken van mijn gevoelens –ik kan je vertellen dat ik heb nooit in mijn hele leven zoveel tijd in taxi’s heb gezeten als in deze laatste 4 weken- dacht ik dat het een goed idee zou zijn om mijn gedachtegang te veranderen. Om mijn perspectief te verschuiven, moest ik op zoek gaan naar een andere metafoor voor het verkeer in Xiamen.

Ergens onder weg sloeg het me te binnen. Ik moet de weg niet zien als concreet of asfalt; Ik moet het zien als water…

Verkeer in Xiamen lijkt op zeilen. De weg voor je, is als een rivier. En mijn taxi chauffeur is de kapitein van zijn eigen zeilschip, die met de stroming mee vaart. Wanneer je kijkt naar de straat als een rivier, zult je opmerken dat drijvende rijstroken langzaam verdwijnen. Na een tijdje zijn ze er gewoon niet meer… Niemand stoort zich eraan. Mensen die de straat oversteken zijn net als kleine stenen in de rivier, je moet ze niet raken, want zij zorgen voor krassen.

Langzamerhand na enkele taxi ritten, kun je erkennen waar de open ruimtes zijn tussen de schepen en zie je de gunstige plekken waar je de zeilen een beetje meer kan ophijsen en meer snelheid kan pakken.

Gebruik de hele rivier, kijk vooruit, zigzag tussen de open plekken en blijf nooit achter een ander vaartuig te lang, want dan kan je soms slechte wind vangen. Aangezien er slechts één regel is, die zeer duidelijk en eenvoudig is, kan iedereen met een vaartuig op de rivieren van Xiamen varen. Zolang je niet tegen de kleine rotsen of tegen andere vaartuigen bots dan heb je alle vrijheid om op de rivier te zigzagen zoals jij dat wilt. Het verkeer achter of naast je zal minder snel gaan en als het moet zelfs aan de kant gaan voor je. De kapitein van elk schip heeft, uiteindelijk, altijd de mogelijkheid te protesteren, net zoals in een echte zeilregatta. Het enige verschil in de straten van Xiamen is; ze hebben geen vlaggen, ze toeteren. Blijf toeteren en uiteindelijk zal de tegenstander zijn koers veranderen.

Dus, in deze dagen, hou ik gewoon van het zeilen door de straten van Xiamen 🙂

“Be water my friend.
Empty your mind.
Be formless, shapeless, like water.
Now if you put water in a cup, it becomes the cup.
If you put water in a bottle, it becomes the bottle.
You put it in a teapot, it becomes the teapot.
Now water can flow…
or it can crash…
Be water my friend.”

Bruce lee

Geef een antwoord